ΣΤΑΥΡΩΣΗ ´67

Kreuzigung `67

21. April 1967 begann mit einem Putsch in Griechenland die Militärdiktatur der Junta, ein Land wurde gekreuzigt!

Verschwörergruppe um Oberst Papadopoulos, Generalleutnant Pattakos und General Zoitakis putschte in der Nacht zum 21. April 1967, es ging eine erste Verhaftungswelle über Griechenland hinweg.
Es gab während der Obristendiktatur Folterungen in unvorstellbarem Ausmaß.

„Gefoltert wurde in Athen, Piräus, Saloniki, Patras und Kreta. Etwa 200 Angehörige der Polizei und Gendarmerie, der Sicherheitspolizei (Asfalia) und des Militärs beteiligten sich aktiv daran. Das Hauptfolterzentrum war das Hauptquartier der Asfalia in der Bouboulinas-Straße 21 direkt hinter dem Archäologischen Museum … Der Fantasie der Folterer waren keine Grenzen gesetzt.“

Pattakos verkündete: „Wer sich weigert, die Reueerklärung zu unterzeichnen, wird das Lager nur als faulender Kadaver verlassen.“

Ein griechischer Architekturstudent erhob sich in Berlin gegen die Ungerechtigkeiten, organisierte sich mit anderen Griechen Berlins, demonstrierte und protestierte.

Er ergriff die Gitarre und nahm vier Lieder auf, um Missstände aufzuzeigen, anzuklagen und Mut zu geben. Die Kreuzigung `67 entstand

1971 erhielt er sein Diplom als Architekt, konnte jedoch in West-Berlin keine Arbeit finden, auch den Platz als Professor für Darstellende Geometrie, für den er von vielen als erste Wahl vorgeschlagen wurde, und er als einziger Bewerber alle Voraussetzungen erfüllte, bekam er nicht … er wurde als „zu links“ eingestuft.

Daraufhin eröffnete er 1972 das TerzoMondo

Ich habe die alten Bänder gefunden und soweit es ging restauriert, um dieses kleine Stück Geschichte nun für alle zugänglich zu machen.

Falls manche sich über den Klang der Stimme meines Vaters wundern … da ist er gerade mal dreissig Jahre alt 😉

Το παιδί της Πούλιας

Der Sohn der Sterne

Έπεσε ένα αστέρι στα νερά
Έχασε η Πούλια ένα παιδί της
Σπάραξαν τα σπλάχνα του πελάγου
Το στοιχιό της θάλασσας λουφάζει
Χάσανε το φίλο τα παιδιά

Γιατί πίστεψες στο δίκιο;
Σε σταυρώσανε παιδί μου
Γιατί πίστεψες στον ήλιο;
Μου ματώσαν την ψυχή μου

Έφεξε ένα αστέρι τα νερά
Ο βυθός του πελάγου στενάζει
Είναι μικρός και δε χωρά
Το ψηλό πληγμένο παλικάρι
Στη μάνα να το πω με την καρδιά

Γιατί πίστεψες στο δίκιο;
Σε σταυρώσανε παιδί μου
Γιατί πίστεψες στον ήλιο;
Μου ματώσαν την ψυχή μου

Μμμμμμμ

Η Μαύρη Χείρα

Die schwarze Hand

Χτες το βράδυ απ’ τη Μαύρη Χείρα
Ένα γραμματάκι μοίρα
Ένα γράμμα γραμματακι μαύρο
Έχει στείλει και στο Σταύρο

Το Θανάση τον κοντό
Τον θυμήθηκε και αυτόν
Το Θανάση τον κοντό
Τον θυμήθηκε και αυτόν

Μας γράφει πως της μπήκαμε
Της μπήκαμε στο μάτι
Και πως αν δε λουφάξουμε
Θα μας σκαρώσει κάτι

Και μας δίνει προθεσμία
Μόνο τέσσερις βδομάδες
Κι έχουμε την ανεργία
Βρήκαμε και τους μπελάδες

Και μας δίνει προθεσμία
Μόνο τέσσερις βδομάδες
Κι έχουμε την ανεργία
Βρήκαμε και τους μπελάδες

Ντράπηκε να στείλει αποστολέα
Η Μαύρη Χείρα Έβρο βαλέα
Από τη σφραγίδα όμως βγαίνει
Ότι στη Φρανκφούρτη μένει
Και με βάζει σαν το πω
Σε μεγάλο πειρασμό
Και με βάζει σαν το πω
Σε μεγάλο πειρασμό

Όμως την ανακάλυψε
Και κάποια Άσπρη Χείρα
Που να βουτήξει βάλθηκε
Την καλυμμένη σπίλα

Και όμως κοίταξε να δεις
Πώς τα φέρνει και η μοίρα
Πριν λουφάξουμε εμείς
Λούφαξε η Μαύρη Χείρα

Και όμως κοίταξε να δεις
Πώς τα φέρνει και η μοίρα
Πριν λουφάξουμε εμείς
Λούφαξε η Μαύρη Χείρα

Μαζί μας είναι η λευτεριά

Uns gehört die Freiheit

Παιδιά παιδιά στην ξενιτιά
Στο σπίτι μας βάλαν φωτιά
Σπάσαν της μάνας την καρδιά
Και των αετών μας τα φτερά

Κάθε σύμβολο και νόμο
Το πετάξανε στο δρόμο
Ξέσπασαν παντού τη μπόρα
Με τα τάνκς τα αλυσιδοφόρα

Κρατούν στα χέρια τους φωτιά
Μα εμείς αδάμαστη καρδιά
Σφίξτε τα χέρια σας γερά
Το μέτωπο σας πιο ψηλά
Μαζί μας είναι η λευτεριά

Κρατούν στα χέρια τους φωτιά
Μα εμείς αδάμαστη καρδιά
Σφίξτε τα χέρια σας γερά
Το μέτωπο σας πιο ψηλά
Μαζί μας είναι η λευτεριά

Παιδιά παιδιά στην ξενιτιά
Η στράτα μας είναι βαριά
Όμως τα μπράτσα μας γερά
Είμαστε αδούλωτη γενιά

Δε θα αφήσουμε να σβήσει
Της πατρίδας μας ο ήλιος
Δε θα αφήσουμε στο Λίβα
Να ξεράνει ελιές και κρίνα

Κρατούν στα χέρια τους φωτιά
Μα εμείς αδάμαστη καρδιά
Σφίξτε τα χέρια σας γερά
Το μέτωπο σας πιο ψηλά
Μαζί μας είναι η λευτεριά

Κρατούν στα χέρια τους φωτιά
Μα εμείς αδάμαστη καρδιά
Σφίξτε τα χέρια σας γερά
Το μέτωπο σας πιο ψηλά

Μαζί μας είναι η λευτεριά

Ποιος θα μας δώσει

Wer gibt uns wieder, was wir verloren haben?

Ποιος θα μας δώσει
Τα χρόνια που φύγανε

Τα δάκρυα που χύσαμε
Ποιος θα στεγνώσει

Το μεροκάματο
Ποιος θα το πληρώσει
Αυτό που μας κλέψανε
Ποιος θα το δώσει

Της ηλιαχτίδες
Τα αστέρια που χάσαμε

Ναυάγια γκρεμίσματα
Χαμένες ελπίδες

Τα χέρια που γέρασαν
Ποιος θα ξανανιώσει
Την μέρα την όμορφη
Ποιος θα ξημερώσει

Ποιος θα μας δώσει
Τις μέρες που χάσαμε

Αυτές που δε ζήσαμε
Και όμως γεράσαμε

Το μεροκάματο
Ποιος θα το πληρώσει
Αυτό που μας κλέψανε
Ποιος θα το δώσει

Δώς μου το χέρι σου
Σφίξε το γρόνθο σου

Κρύψε στον κόρφο σου
Το καλοκαίρι σου

Μαζί να κινήσουμε
Πριν φύγει το σήμερα
Αλλιώς δε θα ζήσουμε
Μέσα στην θύελλα